متن خبر:
خشم و پرخاشگری در کوکان
عصبانیت مانند شادی یا غمگینی احساسی است کاملا طبیعی. چنانچه عصبانیت و خشم به درستی ابراز نشود، هم برای فرد و هم برای اطرافیان و خانواه مضر خواهد بود.
پرخاشگری رفتاری است که از خشم و عصبانیت نشأت می گیرد. آنچه احساس عصبانیت را از خشونت و پرخاشگری مجزا می کند، بروز رفتارهای نامناسبی است که به صورت ناگهانی و و بدون برنامه ریزی قبلی و یا به شکل حساب شده و با یکی از جنبه های آسیب به خود، دیگران یا اموال و وسایل همراه می باشد.
انواع پرخاشگری:
پرخاشگری خصمانه: به منظور صدمه و آزار رساندن به دیگری یا دیگران ابراز می شود.
پرخاشگری درونی: کودک خشم خو را به درون می افکند و دچار خشم فروخورده است.
خشم بیرونی: کودک خشم خود را به صورت رفتارهایی از قبیل فریاد کشیدن، پا به زمین کوبیدن یا پرتاب اشیا بروز می دهد.
پرخاشگری غیرمستقیم: فرد به صورت پنهانی، زیرکانه و با نقشه و برنامه ریزی قبلی اقدام به آسیب رساندن به دیگری یا از بین بردن و تخریب اموال می کند.
و ....
علل پرخاشگری در کوکان:
- الگوپذیری کودکان از والدین
- تحت فشار قرار دادن والدین
- ناکامی(نرسیدن به خواسته)
- تبعیض، مقایسه و طرد شدن
- اضطراب
- و ...
پیشنهادات به والدین
- مشاجره و بگومگوهای خانواگی را به حداقل برسانید و سعی کنید در حضور کودک با هم مشاجره نکنید.
- آرامش خود را حفظ کنید. هر زمان کودک چیزی از شما تقاضا می کند با عصبانیت با او برخورد نکنید.
- به او بگویید چه کار بکند نه اینکه چکار نکند. مثلا به جای اینکه به کودک خود بگویید در را محکم نبند، به او بگویید در را آرام تر ببند. در این حالت همکاری کودک را بهتر جلب می کنید.
- به کلیه رفتارهای مطلوب کودک در تمامی مراحل پاداش بدهید و مور تحسین قرار دهید.
- رفتارهایی که مغایر با رفتار پرخاشگرانه است، تقویت کنید.
- فرصت تخلیه هیجانات را برای کودک فراهم کنی. منظور این است که کودک را برای بروز ناراحتی و عصبانیت بخصوص در هنگان بازس و تفریح آزاد بگذارید.
- و ...
آموزش کنترل خشم را باید قبل از دوران بلوغ و در اوائل کودکی آغاز کنید، چنانچه این آموزش قبل از دوران بلوغ در کودک شکل بگیرد، کودک و والدین در محیطی با آرامش بیشتر این دوران را طی می کنند.
طالبی، واحد مشاوره دبستان دخنرانه غیردولتی امام رضا(ع)