به نام خدا
با شروع سال تحصیلی همسو با دانش آموزان دغدغه های والدین نیز سمت و سوی متفاوتی می گیرد. در میان مسایل و مشکلات پیش روی والدین در برخورد با کودکانشان ، بعضی مسایل به صورت متداول و عمده در اکثر کودکان دیده میشود. در این مقاله سعی شده است که به تعدادی از این موارد و نحوه برخورد والدین با این مسایل اشاره ای کوتاه شود.
کودکان خواب آلوده
گاهی والدین از خواب زیاد کودکان خود گله مند هستند. این کودکان اغلب برایشان مشکل است که صبح ها از خواب برخیزند و هنگامی که برخاستند مایل به شروع فعالیت روزانه نیستند. این مسئله تعادل خانواده را بر هم میزند و روز با ناراحتی و درگیری آغاز می شود. شما والدین در ابتدا باید تعیین کنید که آیا مقدار خواب کودکتان کافی است یا اینکه بیش از حد می خوابد؟ این مسئله را بدین ترتیب امتحان کنید که او را کمی دیرتر یا کمی زودتر به رختخواب بفرستید تا دریابد که واقعا چند ساعت به خواب نیاز دارد. اگر مقدار خواب او کافی است ولی در طول روز احساس خستگی یا کسالت می کند، او را نزد متخصص اطفال ببرید تا پزشک او را از نظر مشکلات جسمی احتمالی مورد بررسی قرار دهد، هنگامی که مطمین شدید مشکل دیگری وجود ندارد باید یک واقعیت مهم را در نظر بگیرید: شما هرگز نمیتوانید یک کودک خواب آلوده را به آدمی سر به راه که به راحتی از خواب برمی خیزد تبدیل کنید. با این حال میتوانید از خواب برخاستن و آماده شدن برای شروع کارهای روزانه را برای اعضا خانواده خوشایندتر کنید.
از انگیزش مثبت استفاده کنید.
تا حد ممکن زود برخاستن و آماده شدن برای رفتن را برای کودک خوشایند کنید. میتوانید یک صبحانه عالی تهیه کنید و یا اینکه پیشنهاد کنید که همگی به موسیقی مورد علاقه او گوش دهید. با او به آرامی، نرمی وتوام با قاطعیت سخن بگویید. اگر شکیبایی خود را از دست دهید احتمال کمتری دارد که تمایل داشته باشد برخیزد و کارهای روزانه اش را انجام دهد.
از تحریک فیزیکی کمک بگیرید.
کودک را وادار کنید که صورتش را بشوید و سپس او را به نرمش هایی نظیر کشش و خم شدن وادار کنید نا جریان خون در بدنش بیشتر شود. اگر کودک از ساعت شماطه دار استفاده می کند، آن را در جایی قرار دهید که برای قطع کردن زنگ مجبور به بیرون آمدن از رختخواب شود.
کودک را با نتایج کارش روبرو کنید.
این پیامدها باید منطقی، عادلانه و طبیعی باشد. پیامد منطقی، پیامدی است که به طور کاملا طبیعی از یک عمل حاصل شود.
- احتمالا اغلب کودک، به دلیل کند بودن، از سرویس مدرسه جا می ماند. نتیجه آن می تواند این باشد که کودک یک تاکسی خبر کند و پولش را از تو جیبی خودش بپردازد.
- کودک را بدهکار کنید. بدین معنی که کودک درمی یابد که هر چند دقیقه صبح ها تأخیر کند و یا باعث تأخیر شما شود، به شما بدهکار خواهد بود. سپس باید با انجام کمک در کارهای منزل، این زمان را به شما برگرداند یا اینکه هر قدر امروز تأخیر کرده باید فردا صبح زودتر از خواب برخیزد.
کودکانی که دائما چیزی را فراموش یا گم می کنند
کودکان به ویژه مستعد فراموشی یا گم کردن هستن که گرچه یک رخداد طبیعی است، اما اغلب برای والدین گمراه کننده، وقت گیر و گران نیز هست. صدای کودکانه ای پای تلفنی گوید: (( مامان من کفش های ورزشی ام رو فراموش کرده ام، میتونی اونا رو برام بیاری مدرسه))؟؟ یا اینکه: ((کتاب ریاضی من کجاست؟ یادمه که اونو به خونه اوردم))!!.
معمولا تا 7 سالگی این والدین هستن که تمام چیزها را برای کودکشان به خاطر می آورند. بعد از آن، والدین فرض را بر این می گذارتد که کودکان می توانند به طور فزآینده ای مسئولیت قبول کنند .
به خاطر آوردن و از پیش برنامه ریزی کردن، مهارت هایی هستند که باید پرورش یابند. در زیر به تعدادی راهکار نیز اشاره می شود.
- به کودک جای مشخصی برای نگهداری وسایلش بدهید.
- از تحسین استفاده کنید. هنگاهی که کودک به دنبال چیزی می گردد و آن را در جای مخصوصش پیدا می کند، او را برای قرار دادن شی در جای مناسب تشویق کنید.
- به کودک آموزش دهید که از پیش برنامه ریزی کند. مثلا می توانید به او تقویمی بدهید تا فهرست چیزهایی کهباید به یاد داشته باشد را در آن یادداشت کند(مثلا ثبت ساعات و روزهای مهمانی و قرارها و روزهای امتحان و ...).
- نقش حافظه کودک را برعهده نگیرید.اگر کودک دستکش هایش را فراموش کرد، بگذارید همانطور بماند. ممکن است او نتواند آن روز در بازی شرکت کند. به مدرسه نروید و آن را برای کودک نبرید.
- اجازه دهید که او در صورت امکان خودش شی فراموش شد ه را پیدا کند.
- بلافاصله اشیا گم شده را تهیه نکنید. کودک را وادارید که با انجام دادن کارهای بیشتر در منزل، بهای آن را بپردازد. یا اینکه او را وادار کنید که از پس انداز و یا پول توجیبی اش دست کم قسمتی از بهای آن را بپردازد.
اعتیاد به تماشای تلویزیون
با بزرگ تر شدن کودکان و تمایل آن ها به تماشای تلویزیون، بیش از حدی که شما می خواهید، باید برنامه ای برای استفاده از این ابزارها بریزید. در ابتدا تصمیم بگیرید که چه مدت زمانی و چه وقت به کودک اجازه خواهید دا که تلویزیون تماشا کند.
- همیشه هنگامی که به هر دلیل میخواهید کودکتان تلویزیون تماشا نکند، قاطع و صریح باشید.
- سعی کنید تا حد امکان، استفاده از تلویزیون را در میان یک برنامه قطع نکنید. برای کودکان بسیار سخت است که در وسط برنامه تلویزیون را خاموش کنند.
- به کودک تذکر بدهید. از قبل او را آگاه کنید که زمان تقریبی خاموش کردن تلویزیون چه موقع است.
- اگر یک برنامه تلویزیونی با زمان صرف شام، زمان خواب یا برنامه های دیگر تداخل دارد، از آغاز ، اجازه تماشاکردن را ندهید.
- فعالیت های دیگری را جایگزین تماشای تلویزیون کنید.
- از تلویزیون برای ترغیب کودکان به مطالعه استفاده کنید. از آنجا که بسیاری از فیلم های تلویزیونی براساس کتاب ها ساخته شده اند، کودکان را تشویق کنید که این کتاب ها یا کتاب های مربوطه را بخوانند.
- از تلویزیون به عنوان جایزه استفاده کنید. میتوانید تلویزیون تماشا کردن را به فعالیت های دیگری که قصد افزایش آن را دارید منوط کنید. برای مثال می توانید بگویید: " جک اگر مشق های شبت رو تموم کنی، میتونی نیم ساعت پیش از شام تلویزیون تماشا کنی".